آیینه میشویم که دیدارمان کنند

از جلوه مکاشفه سرشارمان کنند

ای کاش اگر به بهت نماشا نمی رسیم

مهمان ته پیاله دیدارمان کنند

در انتظار دیدن خورشید مانده ایم

تا کِی به دام جذبه گرفتارمان کنند!

از چشمه تجلی این جلوه زارها

یک جرعه کاش سهم شب تارمان کنند

در جاری ِ زلال تر از زمزم پگاه

ای کاش مثل زمزمه تکرارمان کنند

پیداست از پریدن پلک ستاره ها

هنگام آن رسیده که بیدارمان کنند ...

ای کاش در ادامه این راه ناگذیر

در انتخاب واقعه ناچارمان کنند

باید عبور کرد از این سنگلاخ ها

تا در مسیر حادثه هموارمان کنند

روزی که مثل فطرت سبز بهاره ها

از برگ های زرد سبکبارمان کنند :

از راست قامتی به هیمن قدر قانعیم

چیزی اگر شبیه سپیدارمان کنند

طریقه عضویت در گروه اینترنتی منتظران خورشید :

دوستان عزیز برای اینکه به عضویت گروه در آیند، و از محتوی و برنامه های گروه بهره مند شوند، و همچنین با تبادل نظر و دیدگاه های خود راهی برای پیشرفت اعضا باز نمایند ، با رفتن به این لینک

http://groups.yahoo.com/group/montazeran_khorshid/join

صفحه ای را مشاهده می نمایند که دو فیلد برای وارد کردن نام آی دی و پسورد در آن وجود دارد . با وارد کردن آی دی و پسورد جهت ثبت نام در گروه که سایت یا هو برای ثبت نام شما لازم دارد ، صفحه ای مقابل شما نمایان می شود که تنظیماتی برای نوع عضویت شما در آن قرار دارد که به صورت پیش فرض تنظیم شده اند . در پایین صفحه اعداد و حروف نا مرتب را در فیلد مربوط وارد کنید و سپس گزینه Join را بزنید تا عضو گروه شوید .

با انتخاب گزینه Join و آمدن صفحه بعدی که یک لینک برای صفحه اول گروه در آن قرار دارد شما عضو گروه منتظران خورشید شده اید و پیشاپیش حضور شما را در این جمع عاشقانه تبریک عرض می نمائیم .پس از عضویت ایمیلی از طرف گروه به عنوان خوش آمد گویی به آدرس ایمیل شما فرستاده خواهد شد . دوستان برای استفاده از مطالب پیشین گروه می توانند به قسمت Message  که در سمت را ست صفحه نخست گروه قرار دارد ، رفته و حتی آنها را ذخیره نمایند . دوستان برای فرستادن مطالب خود به آدرس ایمیل گروه مطالب را ارسال نمایند .

به امید آمدنش

                        و شب هم سر آمدنش

                                                         آفتابگردان باشیم .

[ سه شنبه 8 آذر 1384 - 12:11 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : پنجشنبه 10 آذر 1384 - 12:12 ب.ظ]

شاید امروزه کمتر فرصتی برای نگاهمان پیدا شود تا به خود بنگریم . آنقدر در گیر نگاه به دیگران و نگاه دیگرانیم که در فقر نیم نگاهی به خود به سر می بریم .

دست دلمان به هر چه که هست می رسد ، جز خواهش دیرینه اش .

با این همه فرصت ، خود را کم می آوریم . در سکوتِ صدای سوتِ نگهبان ِ شب بیدار ِ محل که خیره شویم ، تکرار فاصله را حس می کنیم که در این شب تار فراموش شدنی نیست . صدایش کمی که دورتر می رود طنین تکرار هر روزه ی همراهی را می شنویم  که خیال نا شناسی آشنا رنگ را با رِنگ ساده اش ، به رنگ عشق گلگلون می کند . خبر از گمشده ای می گیرد ، و به دنبال خود گذشته را قدم می زند . شاید رد پایی ، و یا آهی ... .

 از پس پرده گذشته که به در آئیم ، از این همه پیمودن راه خود را تشنه می یابیم . تشنه نور ، تشنه زلال روزنه ای . به هر جا و نا کجا رفته ایم و گشته ایم و برگشته ایم به آغاز . جایی که چشمه اش سرچشمه از نور می گیرد و قلب آن در پَسِ ابر ها منتَظِر است و منتَظَر .

گل وجود را آفتابگردان می یابیم که شاید تا به حال ، سر به زیر به دنبال نور می گشت . حال هر چه سربلند تر ، تشنه تر . و شوق سیرابی ، سرابِ «خود»  را محو می کند .

پِیِ تشنگی که راه بیفتیم ، ما را به عطش میرساند . و عطش گواه آتش است .

گواه چشمی که گر بر دلی طلوع کند ، دیگر آن دل غروب نخواهد کرد .

و حال اینجا مزرعه آفتابگردان هاست . گِرد هم  می آییم تا خورشید را فراموش نکنیم .

تا لهجه خورشید را بیاموزیم . شعر شراره هایش را تکرار کنیم . نگاهمان را به هر شعله اش گرهی بزنیم ، و از او بگوییم و عِطر کلام او را ببوئیم .

این مزرعه به وسعت نگاه تا بی نهایت اوست . برای همه ما جا هست . کافی است دل را بذرِ این آفتابگردان کنیم و در مزرعه چشمان یار بکاریم ، تا ما هم از نور نگاه او بهره مند شویم .

در این مزرعه ، دل به آبیاری باغبانی می سپاریم که عاشق ترین است و از جرعه ی کلام او ریشه ها را سیراب می کنیم و با کلام او ساقه ها را محکم ، و برگ برگ خاطر را به عِطر کلامش عاطر می کنیم .

شما هم مینوانید با دل عاشق خود و اشاره سر انگشتی ما را در این راه یار باشید ، تا روز وصال . انشاء الله

با هزار گلبرگِ آفتابگردانیتان ، و هزار چشم ماتِ تماشائیتان ، در خلوت دلِ نورانیتان ، ما را فراموش مسازید

التماس دعا

 یا علی